Mi kondre tru mi lobi yu?

Jrg 18 no 11 februari 2022

Tekst Henna Guicherit

Gaat het bij politici wel om de veel bezongen liefde voor land en volk? Om het onbaatzuchtig werken aan voorspoed voor onze burgers? Een terugblik in onze eigentijdse geschiedenis levert beelden op van de gestage ontwikkeling van een politieke cultuur met een niet aflatende focus op het dienen van de eigen en enge groepsbelangen. Het is deze cultuur die anno 2022 nog steeds een gigantisch obstakel vormt voor de nationale ontwikkeling. Het antwoord op de hierboven gestelde vragen laat zich raden. 

Alles blijft, onder het mom van het nationaal belang, telkens weer draaien om de eigen en enge groepsbelangen van zij die door het kiezersvolk regeermacht hebben verworven. Het mag ons niet verbazen dat friends and family(nepotisme) ook nu weer aanzitten aan de gedekte tafel van de staat waar politici zich al decennialang met hun vertrouwelingen rijkelijk tegoed doen aan ‘gerechten’ die schaars en gewild zijn. Het zijn niet de hongerige magen die aanzitten. Voor hen worden er geen stoelen gereserveerd. 

public-welfare

De zittende machthebbers wanen zich, net als hun voorgangers, de alleen eigenaren van de staat Suriname. Zij bepalen wie gulzig mag meesmullen. Nauwgezet wordt geïnventariseerd waar men zich nog aan tegoed kan doen. Wat is er nog op het vuur, in de provisiekast, wat wordt ingeklaard en welke bestellingen zijn nog onderweg? Wat kan er vóór de verkiezingen nog op en onder de tafel worden geschoven? 

En zij die het bij de volksuitspraak hebben moeten afleggen aarzelen niet om schaamteloos hun kritiekregisters open te trekken terwijl de sporen van de gulzig verorberde hoofd- en nagerechten nog zichtbaar hun mond en servet ontsieren. Sommigen, die zich in het verleden al meer dan tegoed hebben gedaan, schromen er niet voor om de politieke oversteek te maken voor een nieuw plekje aan de gedekte tafel met zijn culinaire hoogstandjes.

Hierin is, alle politiek gewauwel ten spijt, tot de dag van vandaag geen verandering in gekomen. En met olie en gas in het vizier kan het alleen maar erger worden. Lessons learned: wie in dit land de politieke macht heeft verworven waant zich eigenaar van de republiek met ‘zweef teki, tay hori libi de’ als slogan.

Een wijze les

De reactie van een vrouw in Paramaribo-Zuid die ik in de jaren zeventig probeerde te overtuigen op het Democratisch Volksfront te stemmen, is mij tot de dag van vandaag bijgebleven. Ik weet niet meer in welke straat het was. Ook niet of het in Pontbuiten of Ephraimzegen was. Maar ik hoor haar, terwijl ze mij zelfverzekerd aankijkt, nog zeggen: “Mevrouw, komt u mij niet vertellen dat uw politieke partij niet corrupt gaat zijn als ze aan de macht komt. Ze stelen allemaal”. Terwijl zij dit nadrukkelijk en met volle overtuiging zei, kreeg ik in mijn jong enthousiasme het gevoel van een andere planeet afkomstig te zijn. “Met onze stem bepalen wij wie mag stelen en wie niet”, zette zij haar relaas voort. Decennia later kan ik die mevrouw geen ongelijk geven en is mijn triest gevoel over onze politieke onvolwassenheid alleen maar groter geworden.

Maakt u zich geen illusie. Weest u ook niet naïef. De politieke partijen gaan uw leven niet verbeteren. De wonderen zijn de wereld nog niet uit maar op dit wonder moet u echt niet rekenen. Waar u wel op moet rekenen, is uw eigen verantwoordelijkheid en u moet vooral vertrouwen op uw eigen kunnen en bouwen op uw eigen kracht. U heeft talenten en die moet u tot bloei brengen. 

De hand ophouden is slechts voor zij die vanwege bijzondere omstandigheden het op eigen kracht echt niet kunnen. Veel gehoorde uitspraken als ‘Lanti musu yepi wi’, ‘ik leg mijn toekomst in handen van de Heer’, ‘ik doe mijn best en God doet de rest’, brengen u niet verder. Wie met gekruiste armen zit te wachten op Pa Lanti of de Heer zal voor eeuwig in armoede blijven. Ergo, het land ook zijn talenten en bijdrage aan de ontwikkeling onthouden. Velen zijn zich daar niet van bewust. Vertrouwen op eigen kunnen heeft een staatsbedrijf ver gebracht en zelfs voorkomen dat het als een vijfsterrengerecht op het menu van ‘ s lands culinaire tafel werd verorberd. 

Zelfvertrouwen

            Het op grote schaal verhogen van ons zelfvertrouwen en geloof in eigen kunnen moet een beleidsprioriteit zijn in 2022. Het volk moet gaan beseffen dat het niet de politieke kruiwagens zijn die hen vooruit zullen brengen maar hun eigen kracht. Men mag het geloof behouden in die onzichtbare hand maar, weet wel dat die hand u vaardigheden en talenten heeft gegeven die u met het geloof in uw eigen kunnen en met de mouwen opgestroopt vooruit zal brengen. Wacht dus niet met gekruiste armen op de beloofde zegeningen van politici. Die, de goede niet te na gesproken, zijn druk met hun family and friends

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s